Αυτές οι μορφές παραπέμπουν σε κάμπιες, σκουλήκια ή υποβρύχια όντα αλλά με αφαιρετική, σχεδόν συμβολική αισθητική. Οι υφές και οι κυματιστές φόρμες κάνουν τα σχήματα να φαίνονται ζωντανά σαν να κινούνται σε μια μεταφορά επικοινωνίας. Αλληλεπίδρασης ή και σύγκρουσης δύο ατόμων από ίδιο κόσμο αλλά με διαφορετικότητα.

• Δύο τέσσερα ή και περισσότερα σπειροειδή, οργανικές μορφές που θυμίζουν προνύμφες ή θαλάσσια πλάσματα.
• (Επαφή. Συμβίωση, Γέννηση διαλόγου). Πολλές οντότητες με παρόμοιο χρώμα. αλλά με διαφορετική οντότητα μοιάζουν να βρίσκονται σε διαφορετικά στάδια μεταμόρφωσης ή εξελίξιμης αλληλεπίδρασης.
• (Μεταμόρφωση, αντίκτυπος ,διάλογος).  Βιομορφές  με απαλή ροή και οργανική δομή. Η συνάντησή τους δεν είναι ποτέ η ίδια. Οι μορφές στρέφονται,  αναπλάθονται.
•  Τα φυσικά όντα υπόκεινται σε μεταβολή. Γίνονται ή παύουν να είναι.
• Η ύλη παραμένει αλλά οι μορφές ( Είδος) αλλάζουν.
•  Η γέννηση και η φθορά είναι δύο όψεις της φυσικής διαδικασίας. Α’ βιβλίο 4ο κεφάλαιο του «Περί γενέσεως και φθοράς»  Αριστοτέλης. « Η δε γένεσις και η φθορά συμβαίνει τοις εν τω γίγνεσθαι». ( Η γένεση και η φθορά συμβαίνει στα πράγματα που είναι μέσα στη διαδικασία του γίγνεσθαι).

«Ζούμε στον κόσμο της γένεσης και της φθοράς». Έγραφε ο Αριστοτέλης.

Έναν κόσμο όπου τίποτα δεν μένει αμετάβλητο. Όλα γεννιούνται, ακμάζουν, φθείρονται και ύστερα παραχωρούν τη θέση τους σε κάτι νέο.

Τα έργα της παρούσας ενότητας αναδύονται σαν οντότητες που δεν ανήκουν ούτε στο παρελθόν ούτε στο παρόν. Μορφές φυλλοειδείς, ρευστές, που άλλοτε μοιάζουν με σπείρες κυττάρων και άλλοτε με ανέμους που τυλίγονται στον εαυτό τους. Κάθε καμπύλη και κάθε στρώση αφηγείται μια μετάβαση, μια μεταμόρφωση. Είναι μια μορφή ζωντανή που προσπαθεί να υπάρξει, να διαλυθεί και να ξαναρχίσει από το μηδέν. Δεν είναι αναπαραστάσεις της φύσης αλλά μορφές που αποκαλύπτονται, καθώς ζωγραφίζω και έρχονται στο φως.

Κάθε έργο είναι μια πράξη γέννησης, συγκρούσεις, σύγκρουσης συμβίωσης, έρωτα και φθοράς. Γιατί μετά από τη φθορά υπάρχει η δυνατότητα μιας νέας αρχής. Έναν κόσμο ρυθμικό και παλλόμενο, που τα πάντα γεννιούνται και φθείρονται ξανά προς νέες μορφές. Η έμπνευση αντλείται από οργανικές μορφές, σχήματα και δομές που βρίσκονται στη φύση αντλώντας στοιχεία από ζωντανούς οργανισμούς.

Αυτά τα έργα αποδίδουν  την εξέλιξη της ζωής ,την αλλαγή, την μεταμόρφωση,  όπως επίσης  την ομορφιά και την πολυπλοκότητα της φύσης. Αναδύονται σαν οντότητες που δεν ανήκουν ούτε στο παρελθόν ούτε στο παρόν. Μορφές φυλλοειδής ρευστές, που άλλοτε μοιάζουν με σπείρες κυττάρων και άλλοτε με ριπές ανέμων που τυλίγονται στον εαυτό τους. Μέσα σε αυτόν τον αέναο παλμό η ύλη μορφοποιείται, γίνεται ρίζα καρπός ανθός σώμα και ανάμνηση.

Καθώς ζωγραφίζω αισθάνομαι πως η μορφή, μου αποκαλύπτεται κάθε μέρα διαφορετική καθώς εξελίσσεται στον καμβά με την χειρονομία μου, σαν να υπήρχε κάπου στο σκοτάδι και θέλει να βγει στο φως. Οι μορφές γεννιούνται εκεί που συστρέφεται ο χώρος, όταν κάθε στρώση του χρώματος κάθε στροβιλισμός είναι μία γέννηση  που θα αποτυπωθεί και θα πάρει τη θέση της στον χώρο γιατί η τέχνη δεν είναι περιγραφή της πραγματικότητας αλλά έκφραση του ασυνείδητου. Στην τέχνη όπως και στην ζωή τίποτα δεν παραμένει σταθερό. Οι μορφές αναδύονται  λιώνουν και ξαναγεννιούνται και αυτό έχει σαν αποτέλεσμα άλλες να θυμίζουν οργανισμούς και άλλες την εικαστική γλώσσα του άμορφου όταν η μορφή δεν δηλώνει αντικείμενο αλλά ψυχική κατάσταση.