Σφαίρα του υπαρκτού ή του ανύπαρκτου;

Εγκλωβίζει ή δυναμώνει;

Αυτή η σφαίρα, εξαιτίας της λαμπρότητά της ενοχλεί και γίνεται παιχνίδι στα χέρια κάποιων που νομίζουν ότι μπορούν να παίξουν μαζί της, όμως πάντα θα είναι διαφορετική και θα ξεχωρίζει.

Δεν στοιβάζεται επειδή κυλάει.

Δεν προσαρμόζεται λόγω του σχήματός της.

Αντέχει τα χτυπήματα λόγω της εσωτερικής της δύναμης.

Ίπταται.

Μέσα στην σφαίρα δημιουργείται ένας ουτοπικός χώρος όμορφος και ηθικός, της φαντασίας και του ονείρου.

Ένας χώρος της ελπίδας, αποστειρωμένος από το μίσος και την βία, το ψέμα και την αδικία.

Άλλοτε ο χώρος είναι ευάλωτος που σπάει σαν σαπουνόφουσκα και διαχέεται στον υπόλοιπο  χώρο του σύμπαντος, άλλοτε είναι σκληρός και αδιαπέραστος σαν το καβούκι της χελώνας.

Είναι ένας χώρος μέσα στον χώρο που όμως αν κάποιος πετάξει μέσα του και φτάσει στην αποκορύφωση και στην ολοκλήρωση, έρχεται η κάθαρση και τότε μπορεί να βγει για να διαχυθεί αύτη η αγνή ομορφιά του στο υπόλοιπο σύμπαν.